تحلیل پیامدهای اجتماعی ناشی از حضور اتباع افغانستانی در استان تهران (مطالعه موردی شهرستان پیشوا)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه پیام نور، دانشکده اقتصاد و مدیریت، گروه اقتصاد، ایران، تهران

چکیده

 
چکیده
زمینه و هدف: حضور اتباع دیگر کشورها، بخصوص اتباع جوامع مسلمان و همسایه، به دلیل تشابه فرهنگی و مذهبی می‌تواند همزیستی حسنه داشته باشد. هدف از این تحقیق تعیین فرصت‌ها وتهدیدهای اجتماعی ناشی از حضور اتباع افغانستانی در شهر پیشوا  تهران است که به منظور حسن سیاستگذاری دستگاه‌های اجرائی در حوزه اجتماعی انجام شده است که بتواند برای سایر مناطق مشابه در کشور قابل تعمیم باشد.
مبانی نظری: در نظریه معروف به جذب و دفع[1] که هربل[2] مطرح کرده است، (هربل، 1938، صص932-950)؛ مهاجرت ناشی از عوامل دافعه در وطن و مبداء از یکسو و عوامل جذب کننده در مقصد از سوی دیگر می باشد. در این میان، طبق نظریه انطباق (بری، 2008، گاوروانی، وان‌آرسدول، هی‌یر و اشیرمن، 1991) وضعیت انطباق پذیری یا ناپذیری مهاجرین با جامعه میزبان بررسی شده است.  در این مطالعه بر این پایه در صدد بوده ایم تا دریابیم آیا جامعه مهاجر با جامعه مقصد، انطباق پذیری داشته است یا خیر؟ سپس آثار هر حالت بر مبنای آن کشف و تحلیل شود و راه کارهای لازم در جهت سازگاری تشریح گردد.
روش: در این تحقیق از روش‌های کتابخانه‌ای، میدانی، تحلیل پرسشنامه، آمار توصیفی و استنباطی استفاده شده است. سؤالات پرسشنامه به روش معادلات ساختاری برای دو گروه ایرانی و اتباع مورد بررسی قرار گرفته است. برای این کار از نرم‌افزار AMOS استفاده و سپس مقدار CVR محاسبه شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که جمع قابل توجه و نزدیک به اکثریت جامعه میزبان به این قائل هستند که اهالی افغانستان (جامعه مهمان) تأثیر منفی اجتماعی و فرهنگی در محل و منطقه زندگی‌شان نداشته‌اند. جمعیت قاطع ایرانی ها تأئید کرده‌اند که اختلاف رفتاری چندانی و غیر قابل جمعی با جامعه افغانستانی در ایران ندارند و استعداد همگرائی وجود دارد.  آمار بزهکاری در جامعه مهمان در مقایسه با بزهکاری جامعه میزبان بسیار کمتر است. حسن رفتارهای پرنگ و رضایت بخشی نیز از آنها ساطع گردیده است.  به عنوان آمار شهدای مدافعین حرم در دهه اخیر می باشد.
نتیجه‌گیری: این تحقیق نشان می‌دهد که اکثر مهاجرین افغانستانی در ایران قشر زحمت‌کش، معتمد و مثمر‌ثمر در جامعه میزبان بوده‌اند. این تحقیق ثابت کرده است که  حضور اتباع افغانستانی آمار بزهکاری را بیش از سطح مورد انتظار بالا نبرده است و شاخص آن از جامعه ایرانی کمتر است، اما ذهنیت اغلب مردم خلاف آن را بازگو می‌کند.

کلیدواژه‌ها