تاثیر روشهای فعال تدریس بر یادگیری مفاهیم حمل و نقل در دانش آموزان پایه سوم دبستان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد یادگار امام (ره)

چکیده

 پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر روش­های فعال تدریس بر یادگیری مفاهیم حمل و نقل در دانش­آموزان انجام شد. روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش­آموزان پایه سوم ابتدایی مدرسه امام حسن شهر قرچک در سال 1397 بود. حجم نمونه تعداد 40 نفر از دانش­آموزان پایه سوم ابتدایی مدرسه امام حسن شهر قرچک که به روش نمونه­گیری سرشماری در دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی قرار گرفتند. ابزار پژوهش نیز پرسشنامه سطح آگاهی رفتار ترافیکی صبوری (13۸9) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از طریق نظرخواهی از متخصصان تأمین گردید. پایایی پرسشنامه‌ها پس از اجرای مقدماتی از طریق ضریب آلفای کرونباخ 81/0 محاسبه شد. روش اجرای پژوهش نیز بدین صورت می­باشد که از افراد انتخابی، در ابتدا پیش­آزمون گرفته شد و پرسشنامه مورد نظر در اختیار تمامی اعضای گروه آزمایش و کنترل قرار گرفت و سپس به مدت یک ماه و در هشت جلسه، -هر جلسه به مدت 45 دقیقه الی 1 ساعت- تحت برنامه مداخله (روش­های فعال تدریس در زمینه فرهنگ ترافیکی) قرار گرفت. پس از سپری شدن دوره آموزش، مرحله پس­آزمون اجرا گردید. روش‌های آماری مورد استفاده در این تحقیق آمار توصیفی شامل (میانگین، توزیع فراوانی و انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل (آزمون تحلیل کواریانس) بود. یافته­های پژوهش نشان داد که روش­های فعال تدریس بر یادگیری مفاهیم حمل و نقل و یادگیری قوانین مربوط به عابر پیاده، دوچرخه­سوار، سرنشینان وسیله نقلیه و تابلوهای راهنمایی و رانندگی در دانش­آموزان تأثیر مثبت معناداری دارد.
 

کلیدواژه‌ها