بررسی نقش آموزش و رعایت قانون به‌کارگیری سلاح بر روند اجرای مأموریت‌های نیروی انتظامی

نویسندگان

چکیده

نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از ضابطان قضایی نقش به‌سزایی در روند عدالت اجتماعی و برقراری امنیت در جامعه دارد. وجود مأموریتهای مختلف در داخل و حتی خارج از کشور از جمله مبارزه با مواد مخدر، قاچاق کالا و ارز، سرقت، برخورد با ارازل و اوباش، برقرای امنیت در مراسمات ملی و مذهبی و انتخابات، کنترل اجتماعات و... که به طبع در پارهای اوقات همراه با درگیری مسلحانه با مجرمان است نیازمند آموزش قانون به‌کارگیری سلاح برای کارکنان نیروی انتظامی در روند اجرای مأموریتها و مواقع مورد نیاز به‌کارگیری سلاح میباشد. حمل، نگهداری، خرید و فروش سلاح و مهمات برای افراد جامعه نیازمند مجوزهای قانونی خاص است؛ ولی نیروی انتظامی در انجام مأموریت‌های مذکور از سلاح استفاده میکند و این روند در قانون به‌کارگیری سلاح با وجود شرایط مقرر در آن پیشبینی شده است. در واقع برای افراد عادی جامعه موارد مذکور توسط قانون‌گذار جرم‌انگاری شده است، ولی با رعایت قانون برای کارکنان نیروی انتظامی نه‌تنها جرم نبوده، بلکه در مواقعی که در قانون مشخص شده است به‌کارگیری سلاح توسط مأموران انتظامی اجباری و بلکه وظیفه میباشد و عدم به‌کارگیری سلاح در این شرایط نوعی ترک فعل مجرمانه محسوب می‌شود. در واقع بیان این مطالب نشان میدهد که به‌کارگیری سلاح توسط مأموران انتظامی با رعایت قانون در اموراتی همچون تعقیب و کشف جرم، دستگیری بزه‌کاران و... از عوامل موجهه جرم است.

کلیدواژه‌ها